| (( I สปอย ))'s profileI Spoil .......Man U FCPhotosBlogLists | Help |
I Spoil .......Man U FCขัดเกลาสังคม.......ประโยชน์สาธารณะต้องมาก่อน November 04 November ก้าวเข้าสู่หน้าหนาวว
เสียงใบไม้ ใบหญ้าโบกพริ้ว ปลิวไสว ช่างเย็นสบาย
วันที่ 3 พย. คือวันคล้ายวันเกิดของเราเอง
สุขสันต์วันเกิดตัวเอง เพื่อน นู๋ อ้าย และอีกหลายๆคนที่เกิดในวันเดียวกัน
ขอให้ทุกคนประสบความสำเร็จทุกๆอย่างดังตั้งใจในชีวิต
ขอบคุนทุกๆคน ที่ทำให้ปอยมีวันนี้และต่อๆไป
ขอบคุนสำหรับ คำอวยพร การอวยพร ทุกๆช่องทางสื่อสาร เมสเสจ คอมเม้น ของขวัญ การแสดงออก คำพูด และทุกๆอย่าง
รักทุกคนจิงๆ
ขอบคุนครอบครัว ที่รักเอาใส่ใจ ให้โอกาสเลี้ยงดู อุ้มชู ให้โอกาสได้รับการศึกษา ให้เรียนรู้หลายๆเรื่อง และอีกหลายๆอย่าง
แม้ปอยจาไม่ใช่คนน่ารัก ดูออกจาเป็นคนยุ่งยาก เรื่องมาก กินยาก
บางครั้งทำตัวน่าตีเหลือเกิน บางครั้งนิ่ง ไม่พูดไม่จา เอาดื้อๆ ทำให้เห็นแล้วดูไม่เข้าใจ และอาจหงุดหงิดไปบ้าง เดาใจยาก
ขอบคุนพ่อ ที่ชอบบอกปอยว่า รักลูกคนนี้ที่สุด ที่คอยแนะนำแต่สิ่งดีๆ ทั้งความรู้ วัตถุ ความดี
ขอบคุนแม่ ที่เป็นแม่บ้าน ทำอาหารที่อร่อยๆถูกใจให้กิน เพราะปอยเป็นคนกินยาก แต่แม่คือคนที่รู้ว่าปอยชอบ ไม่ชอบอะไรมากที่สุด
ขอบคุนพี่ป๊อก ทั้งเรื่องฮาๆ และการพุดคุยเรื่องบอล
ขอบคุนน้องปริม หัวอ่อน ใช้ง่ายตลอด
ขอบคุนพี่ปอ ที่เข้ามาเป็นสะใภ้และส่วนหนึ่งในครอบครัว
ทุกๆปี จาได้เค้กบลูเบอร์รี่ซะส่วนใหญ่ ปีนี้เป็นเค้กสีชมพูหวาน แต่คงไม่หวานเท่าความรักที่มี่
รัก พ่อ แม่ พี่ป๊อก น้องปริม และก้พี่ปอค๊า
ขอบคุนมากกค่ะ ปอยรู้ว่าไม่มีรักใดจายิ่งใหญ่ไปกว่าความรักในครอบครัวอีกแล้ว
ไม่ว่าจาเรียน เล่น กิจกรรมการงาน ที่ร่วมเกื้อกูลแบ่งปันกัน
ขอบคุนเมสเสจของบางคน ที่ทำให้เรายิ้มได้
ขอบคุน แมนยู ไล่ตีเสมอ ซีเอสเคเอ มอสโค มะคืนจนได้ .........
ไม่ชนะ แต่เข้ารอบ เป็นของขวัญที่ดีในปีนี้สำหรับเรา
Football (soccer) is my life........... เพราะเรามีความสุขทุกครั้งที่ได้ดูบอล โดยฉาเพาะอย่างยิ่ง กับ United
เราอาจไม่ใช่คนดีพร้อม แต่เราแค่จาเต็มที่ ทำให้ดีที่สุด สำหรับทุกๆอย่าง เพื่อทุกๆคน
และเพื่อตัวเราเอง
September 19 สิ่งล้ำค่าความรักและจิงใจ
ความเข้าใจ
ความเอาใจใส่ ห่วงใย
ความเชื่อมั่น ศรัทธา
และอีกหลายๆอย่าง
เหล่านี้ ที่เราได้จากคนรอบข้าง นั่นคือสิ่งล้ำค่าสำหรับเรา
..............................
ส่วนสิ่งล้ำค่าของเราที่ตั้งมั่นให้ตัวเองพึงอยู่มีเสมอ ตามลำดับความสำคัญ คือ
จิตวิญญาณ หรือ สปิริต
ความรัก
ศรัทธา
หากคิดทำอะไรแล้ว ก้อยากมีความจิงจังเต็มที่ ......ให้ได้ชื่อว่ามีสปิริต
หากมีความรัก การจาคิดทำในสิ่งที่ใด ย่อมมีความสุข..... ความรักยังครอบคลุมถึงความรู้สึกดีๆและสิ่งพิเศษอีกมากมาย เช่น ความเข้าใจ เชื่อใจ และสำคัญสุดคือ การอภัย ลบล้างความคับแค้นใจ
และหากคนเรามีศรัทธาในตัวเองและคนอื่น .....เมื่อนั้นเรามักจามีคติแง่มุมที่ดี ต่อทุกสิ่งที่เผชิญ อีกทั้ง เชื่อมั่นในตัวเองและคนที่เราศรัทธาด้วยเช่นกัน
August 25 Feel so smallฤดูแห่งห้วงความรู้สึกต่างๆมักจาพัดผ่านเข้ามาในชีวิตคนเราเรื่อยๆ
~~~~~~~~ อุปสรรคหลายๆอย่างที่แวะเวียนเข้ามาทดสอบ
บางทีถ้ามากมายเกินไป ใจนี้ก้เริ่มหวิวๆแล้วววสิ ~~~~~~~~~
"""""""เรื่องที่ชอบแอบคิดมาก ที่คาใจต่างๆนานา หากเลิกคิดได้วันใด คงโล่งกว่านี้
ขววนขวายอยากให้คนอื่นเข้าใจ แต่รู้สึกว่ายังไม่ได้มาซึ่งสิ่งนั้น มันก้ช่างอัดอึดจิงๆ
"""""" เรื่องเพื่อนที่ได้ชื่อว่าสนิท .......มันอะไรนักหนาเล่า ที่ต้องได้ยินอยู่บ่อยๆว่า มีคนไม่ยากให้เราไปด้วยกาน ไม่อยากให้คบกาน ......จาทำไรได้ ก้แค่อึดอัด
ในเมื่อ คนนึงก้กุ อีกคนก้ผุ้ชายที่เพื่อนกุรักตัดใจไม่ได้เอง มันเป็นเรื่องที่ดูไร้สาระแต่กวนใจได้จิงๆ ไม่รู้เหมือนกานว่า คุนผู้ชายเป้นไรนักหนา ถึงต้องโลเลไปมาแล้วบอกเพื่อนกุคนนี้ว่า ไม่ต้องไปกะกุหรือเพื่อนๆมาก นอนอยู่บ้านเฉยๆ ใหเลิกทำกิจกรรม ให้เลิกนั่นนี่ แล้วใช่ว่าเพื่อนกุทำให้ตามใจทุกอย่างแล้ว จาทำดีตอบแทนให้เพื่อนกุได้บางนะ ในเมื่อไม่พร้อมอยู่กะเพื่อนกุ เด๋วบอกให้ไปมีคนอื่น แม้แต่บ้างครั้งก้บอกไม่ให้ตาม ให้ไปกะเพื่อนๆเอง ก้ยังเคยบอกแบบนี้บ่อยๆเลย เฮ้อออออออ ก้ต้องโทดเพื่อนกุด้วย โทดผุ้ชายคนนั้นด้วย รวมทั้งโทดตัวกุเองด้วย มันเป้นชะตากรรมอะไรไม่รู้
ที่วุ่นวายอยู่สามคนแบบนี้ แบบที่กุไม่อยากได้ยิน ไม่อยากใส่ใจ รำคาน เบื่ออออ อยากเชิดใส่เรื่องนี้ให้จบๆ แต่แคร์ตรงที่เป้นเพื่อนนี่ล่ะ
""""""เรื่องเพื่อนคนนึงที่เราสนิทและรักมาก ที่เค้าชอบทำให้เราคิดตามในทุกๆเรื่อง เค้าชอบพูดอยู่เสมอว่า ........ ไม่ว่าจายังไง กุรู้ว่าเมิงเข้าใจกุ ...... ซึ่งกุยอมรับว่ากุเข้าใจเมิงมาก แม้ไม่ใช่ทุกเรื่องหรอก ......... กลับกัน บางครั้ง กุก้แอบคิดว่า เมิงเองก้ยังไม่เข้าใจกุได้ซักครึ่งที่กุเข้าใจเมิงเลย แต่ไม่เป็นไร เราบอกตัวเองว่า ไม่เป็นไร
ด้วยว่าผ่านและพบเจออะไรร่วมกานก้มากกพอสมควร ทำให้บางครั้ง แม้เราเองจาโกรธ โมโห หุดหงิด ไม่พอใจ ฯลฯ ขนาดไหนก้ตาม แต่เราเองก้ต้องยอมอ่อนลงทุกที ......เคยคิดด้วยว่า ทีเวลามีปัญหากะคนอื่นแล้วระบายให้เราฟัง เหมือนว่าใส่ใจและแคร์มาก ไม่นิ่งเฉย ทะไมกะเรา ไม่คิดจามาง้อ มาคุยก่อน ทำให้เราที่ไม่ค่อยแคร์ไค ไม่ชอบง้อคน ต้องพูดก่อน และเมื่อเราถามเหตุผลแล้ว ก้ได้ฟังว่า คิดว่าเรายังไม่พร้อม ถ้าเราพร้อมกุคงไปคุยด้วยเอง..... เออออดีจิงๆเลยยย ก้ไม่เป้นไรอีกน่ะแหระ
แล้วชอบนักทำให้เป้นห่วง ถึงเราจาชอบบอกว่าอย่าชอบเรียกร้องความสนใจมากกกกนัก แต่เราก้แอบใจสั่นๆ บอกเราว่าอย่าเครียดอย่าคิดตามเลย แต่เราก้อดห่วงไม่ได้หรอก ให้เราไม่รู้เรื่องเลยซะดีกว่า ซึ่งทุกอย่างมันอาจไม่ร้ายอย่างที่คิด ภาวนาให้ทุกอย่างมันดีขึ้น
หลายๆอย่างเราหวังในตัวเค้า ซึ่งเราเคยบอกเค้าว่า เราไม่โทดตัวเอง หรือมองตัวเองว่าผิดที่ไปหวังกะเค้ามากมาย คงเพราะเราอยากให้เค้าได้ชื่อว่าดีที่สุดในหลายๆเรื่องโดยฉาเพาะเรื่องงาน ซึ่งเค้าก้ไม่จำเป้นต้องทำให้มันได้ตามความหวังของเราหรือไคๆ มันเป้นแค่เรื่องที่เราซึ่งเป็นคนๆนึงมองชีวิตของคนอีกคนนึง โดยไม่มีสิทธิ ไปชี้สั่ง หรือก้าวก่ายไปมากกว่าการหวังนั้น .......เค้าบอกว่า ศรัทธาคือของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิต ซึ่งเราก้มีสิ่งนี้ให้เค้าอยู่เสมอ
ที่สำคัญสุด เราเป้นห่วงเรื่องของจิตใจ ด้วยว่าเค้าเป้นคนชอบใจออก หลายๆครั้ง ชอบท้อแท้ เหนื่อยล้า กะปัญหาที่เข้ามามากเกินไป ชอบคิดมากแล้วแอบเงียบและอยู่กะ
ไดอารี่ เหนื่อยนักก้พักได้ แต่อย่าท้ออย่าใจออกจนรู้สึกว่าความเข้มแข็งมันถูกบั่นทอนลงไปเรื่อยๆเลย
"""""""เรื่องที่เรามีนิสัยที่ไม่ค่อยน่ารักอยู่อย่าง เราชอบที่จาทำไม่ใส่ใจ กะเรื่องที่เข้ามาสะกิดใจ หรือ กะคนที่ไม่เข้าใจเรา หรือ กะคนที่อาจคิดว่ามีปัญหากะเรา เรามักแสดงออกว่าไม่แคร์ ไม่ยอมรับ บางครั้งจึงอาจทำให้คนรอบข้างที่ไม่เข้าใจ คิดไปว่ามีอะไรรึป่าว เป้นอะไรรึป่าว ไม่ว่าที่จิงแล้ว จามีหรือไม่มีก้ตาม แต่ภายนอกความหยิ่งบ้าง ความยโสจองหอง กวนตีนบ้าง มันจาแลดูมีขึ้นจนเหมือนว่าเราไม่แคร์ความรู้สึกไคเลย ทั้งที่ในใจนั้นอ่อนไหว และแคร์ทุกอย่างมากๆ แล้วก้ต้องมาคิดมาก คิดแล้วคิดอีก เก่งไม่ตลอดม้าง
บางครั้ง มันก้แค่ขี้เกียจไปอธิบายให้ไคฟัง ถ้าไม่มาถามเราก่อน เพราะคนเราบางครั้งก้อาจมีเรื่องให้คิดของตัวเอง จนอาจลืมที่จาดูตัวเองว่า ถูกมองว่า
เหมือนหรือเปลี่ยนไปบ้างรึป่าว
บางครั้ง เราไม่อยากให้มีไคคิดอะไรไปเอง โดยไม่ถามเราเลย หากถามอาจได้คำตอบซึ่งมันอาจคนละเรื่องกะที่คิดไว้ อาจไม่เกี่ยวกานเลย
บางครั้ง ถ้าไม่ถามแล้ว เห้นเราเงียบ ว่าเราแปลกไปไหม นั่นก้อย่าพึ่งคิดตัดสินไปอีกว่าเพราะอย่างนั้น นี้แน่เลย เพระเราไม่ได้มีแค่เรื่องให้คิดเท่าที่คุนเห้นหรอก
~~~~~~~~~~~~~~~~~
แค่อยากพักผ่อน ไม่ใช่ว่าอยากหลบหนี เงียบหาย แต่พักผ่อนแบบที่ว่า มีความสุขใจ ไม่มีเรื่องให้คิด ไม่มีปัญหาอุปสรรคเข้ามาทดสอบจนเกินไป แบบที่มีคนเข้าใจ อยากมีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะกะทุกๆคนได้เรื่อยเปื่อย โดยไม่ต้องคิดต้องกลัวว่าไคจาไม่เข้าใจ คนทั่วไปไม่เท่าไหร่ แต่กะคนใกล้ชิดไม่อยากมีความระแวง เพราะไม่อยากตั้งคำถามต่อความรักความสนิทใจซึ่งกันและกัน และก้อยากคงความเป็นตัวของตัวเองไว้ให้มากที่สุด นั่นคือสิ่งที่เรายึดถือนักหนา
การจาให้เปลี่ยนตัวเองเพื่อคนอื่น จนเกินตัว ไม่เคยคิดจาอยากทำเลยจิงๆ
ทำให้คนอื่นได้เท่าที่ทำ ให้ตัวเองก้ได้เท่าที่ทำนะคนเรา July 09 เสมือนออกทริปประกาศจากรัฐบาล
หยุดราชการหลายวัน
ทำให้เรามีเวลาไปทำภารกิจต่างๆ
ทั้งที่มีเรียนถึงสามวันในช่วงวันหยุดนี้ คณะไม่ยอมงดกาเรียนการสอนเฉยเลย
แต่ก้หาไปเรียนไม่ กลับไป ประชุม UJust ที่ มก
กลับมาก้มีแข่งขันกีฬาน้องใหม่ ก้ต้องดูน้องๆว่ายน้ำ
ปีนี้ ต้องบอกเลยว่า น้องเก่งด้วยตัวน้องเองจิงๆ
กวาดเหรียญมาเยอะแยะ เยี่ยมจิงๆ
และในวันพระอาสาฬหฯปี 52 นี้ มีโอกาสได้ไปทำบุญกะเพื่อนๆและพี่แก๊ป เหมือนออกทริปย่อยๆ
เริ่ดดด มากมายตรงที่ เหมือนไม่มีจุดมุ่งหมายว่าจาไปทำบุญที่ไหน วัดไหน เริ่มที่วัดป่าแสงอรุณ อีกแระ คิคิ
แล้วขับรถไปเรื่อยๆ คิดหาร้านอาหารริมทาง
นั่งรถเปิดเพลงผ่านทุ่งนา เขียวชะอุ่ม
ไปจนถึงวัดพระธาตุขามแก่น ไปไหว้สักการะ และเมาส์มอร์กะคนขายโตเกียว
กินกานจนพอใจ พวกเราก้ถามคนขายโตเกียวว่า แถวนั้นร้านอาหารร้านไหนอร่อย
ก้ได้การ
ไปตามร้านที่แนะนำ ปรากดว่า เป้นร้านเล็กธรรมดา บรรยากาศใช้ได้
สั่ง ๆ ๆๆๆๆ เมนูไป นั่งเมาส์มอร์ไปสามแสนเรื่อง อาหารก้ยังไม่มา ด้วยว่า
มีคนทำแค่คนเดียว นั่งกินแคปหมูรอ พอส้มตำมา เท่านั้นล่ะ ทุกคนพูดเป้นเสียงเดียวกานว่า อร่อยยย
ทำให้มีกะลังใจที่จารอเมนูอื่น มาทีละอย่างๆ สองอย่าง เป๊ะเวอร์ อร่อยทุกอย่างค่ะ
แม้แต่ไข่เจียวทอด กะพริกน้ำปลา ก้ยังเป๊ะ
แต่มองเห็นโต๊ะข้างๆ กะคนที่มารอซื้อกลับแล้ว สงสารจับใจ นานมากกกกก
เราเลยไม่กล้าสั่งต่ออีกมากมายเท่าไรนัก ฮ่าๆๆๆ
กินอิ่ม เมาส์จนจุกแล้ว ก้ไปหาวัดทำบุญอีก
ไปเห็นวัดชื่ออัมพวัน อิเสด กะอิอีฟ ขับรถอีกคันนำหน้า เหมือนจาเลี้ยวเข้าไป
ไอ้พวกเราคันที่ตาม ก้บอกว่า เปลี่ยนเหอะ เงียบเกิน
เลยไปเจออีกวัด ทางเข้า แปดกิโล เป้นวัดที่กะลังสร้าง มีเจดีย์สวยเชียว
นึกว่าชมพูทวีป สีสันของวัดแสบสันดี ได้ข้อมูลว่าเป้นวัดที่แม่ชีสร้าง
ไหว้พระเสร้จ ก้ออกเตรียมตัวกลับกัน
ขับไปเรื่อยๆ คราวนี้คันที่เรานั่งพี่แก๊ปพาขับนำ ขับไปมา หลงทางไปไหนไม่รู้
ต้องรอคันอิเสดนำกลับ แต่กระนั้นการหลงทางก้ทำให้เจออีกวัดซึ่งเพื่อนๆบอกว่าเยี่ยมมมากๆ
แต่วัดนี้เราไม่ได้ลงไปไหว้ด้วย รอบนรถ สักพักฝนตกแรงมากกก
แอบกลัวเล็กน้อย เพื่อนก้แอบนานนิดนึง สักพัก พี่แก๊ปก้วิ่งขึ้นรถมา และอิอีฟก้วิ่งไปขับอีกคัน
แล้วไปรับเพื่อนใกล้ๆที่รอ เปียกฝนกานบ้างงง พอหนุกหนาน
ขากลับ ขับอ้อมเล่นทั้งอำเภอน้ำพอง นี่ล่ะถ้าให้อิเสดบอกทาง อ้อมโลกแน่นอน
ผ่านตลาด ผ่านที่ว่าการอำเภอ ฯลฯ เรื่อยเปื่อยจิงๆ
กว่าจากลับกันก้เกือบหกโมง ฟ้าฝนก้ครึ้มบ้าง แต่ดีที่ว่ายน้ำยังแข่งกันได้
ประทับใจสุดๆ อิ่มบุญ กับการให้ทานบารมี
เสมือนว่า ออกทริปย่อยๆเลยก้ว่าได้
ขอบคุนทุกคนมากๆ
เริ่ดดดด เป๊ะเวอร์ June 26 การเอาชนะใจ ด้วยความพอเพียง แล้วจารู้สึพอดีมีคำกล่าวว่า การเอาชนะใจตนเอง เป้นสิ่งที่ยากที่สุด
เพราะจิตใจคนนั้น ยากแท้หยั่งถึง
สุข ทุกข์ สนุกสนาน ท้อ เหนื่อย เมื่อย ล้า นานาอารม เหตุผล ล้วนมีในจิตใจทุกๆคน
อีกสิ่งที่เราเบื่อกะมัน ก้คือ ความสับสน
เมื่อเราพยายามมีหรือสร้างจุดยืนในเรื่องใดๆแล้ว มักจามีเหตุแทรกแซงให้เราไม่มั่นคงในสิ่งที่คิดไว้ แล้วเมื่อเป้นเช่นนี้ บางครั้งบางคราเราก้เกลียดตัวเอง เกลียดดดความสับสน
ว่ากันว่า การใช้กำลังกายเหนื่อยมากมายแค่ไหน ยังไม่เท่าการใช้ความคิด
นิสัยพื้นฐานเรานั้นคือตรงไปตรงมา ชอบความชัดเจน แต่มีอีกหลากหลายสิ่งอย่าง ที่มักเก็บลึกไว้ในใจ คิดซ้ำไปวนมา คิดแล้วคิดอีก
หลายคนชมวาเราเก่ง มองคนออก ซึ่งบางครั้งเราคิดว่า มองไม่ออกบ้างจาดีกว่า ซึ่งก้แปลก ถ้าตั้งใจดูไคแล้ว เรามักมองออกว่าไคเสแสร้ง ไคจิงใจ แต่ก้ไม่ใช่ว่าจาเป๊ะเวอร์ทุกคน แอบมีหลุดโผบ้าง ซึ่งอาจเพราะเราไม่ได้สนใจในวิถีชีวิตของคนที่หลุดโผ แต่ก้แอบอึ้ง
เรามักจาเรียนรู้นิสัยใจคอคนอื่น และปรับตัวให้เข้ากะนิสัยคนเหล่านั้น (โดยเฉพาะ) ที่เราพึงพอใจ แต่การปรับตัวนี้ก้คงไม่ใช้พร่ำเพรื่อกะคนทั่วไป เพราะเราไม่สามารถไปเอาใจไคได้ทุกคน
หลายคนชื่นชมในตัวเราว่ามีจิตวิทยาทางด้านจิตใจ มันเป้นข้อดีในการมีไว้ใช้กะคนรอบข้างกะคนที่เราแคร์ หลายคนถามเคล็ดลับว่าทำอย่างไร ในการดึงใจ ดึงอารมคนรอบข้าง โดยเฉพาะดึงอารมเพื่อนๆ เราคงเรียบเรียงออกมาเป้นลายลักษณ์อักษรไม่ได้ รู้แต่ว่ามันอยู่ในจิตส่วนลึก สันชาตญาน ที่เป้นไปตามสถานการณ์นั้นๆ อาจจาเพราะ เรามักคิดถึงใจคนอื่นด้วย แม้การแสดงออกบางครั้งจาไม่เหมือน แต่ไม่มีไครู้จักเราดีเท่าตัวเราเอง เรามั่นใจว่า เราคิดถึงคนอื่นด้วยเสมอ ไม่แคร์สื่อ แต่แคร์คนที่คิดว่าสมควรแคร์
ก้ไม่ใช่ว่าเราจาเป็นผู้ทำมันได้สำเร็จทุกครั้งไปหรอก เพราะวิธี การแสดงออกบางครั้ง บางอย่างของเรา ไม่ใช่สันติวิธีเสมอไป แต่เป้นวิธีที่เราคิดว่ามันใช่ เช่นว่า คนนี้แรงก้ต้องแรงกว่า คนนี้เงียบก้ตีหน้าเข้าไปได้อีก เป้นต้น อย่างไรก้ตาม เรามั่นใจว่าการกระทำเหล่านี้คงเพราะอยากทำเพื่อคนที่เราแคร์ เพราะถ้าไม่แคร์ ก้ไม่เห้นความสำคัญจาต้องไปใส่ใจทำอะไรให้มากมาย
สิ่งที่เราได้รับจากคนอื่นด้วยความใส่ใจ มันทำให้เราชื่นใจและอยากทำให้แก่คนที่มอบสิ่งดีๆแบบนี้แก่เราเช่นกัน
บอกได้เลยว่าเรา รู้สึกดีแบบนี้กะเพื่อนที่เราชอบและชื่นชมมากนั่นคือ บิวตี้ ตี้เป้นผู้หญิงที่อ่อนไหว แต่นิสัยดีมากก อธิบายออกมาก้ไม่หมดถึงความดี แต่มันซึ้งใจที่ได้รู้จัก และมองชีวิตของคนๆนี้ ซึ่งเป็นคนที่ค่อนข้างจาพอดี ไม่ขาดไม่เกิน ใส่ใจความรู้สึกของทุกๆคน ทำอะไรนึกถึงจิตใจคนอื่นเสมอ ถ้าโลกนี้มีคนแบบตี้เยอะๆ ยิ่งจาเจริญสวยงามโดยเฉพาะในแง่จิตใจของคนแน่นอน
แต่มันก้มีอีกหลายๆคนที่ทำให้เราคิดว่า เมื่อเราตั้งใจทำอะไรให้แล้ว มันไร้ค่า
หลายคน บอกว่า เราชอบยุ่งเรื่องคนอื่น ไม่ต้องไปรับรู้หรือใส่ใจมากมายจาดีกว่า มันวุนวายตัวเอง ยุ่งในที่นี้คือ ทะไมจาต้องคิดตามเรื่องของคนอื่น คนอื่นที่ว่าก้คือเพื่อนๆน่ะแหละ
เพราะบางครั้งการทำเพื่อคนอื่นจนเกินตัว มันก้เหนื่อยตัวเอง ยิ่งเมื่อเขาไม่เห็นค่า การกระทำเรายิ่งไร้ค่า
มันทำให้เกิดความสับสน ในการกระทำของตัวเอง ว่าเราควรมีจุดยืน ควรตั้งมั่นกระทำมันในแบบไหนกันแน่ หรือปล่อยให้มันเป็นเรื่องคนอื่นๆไป เรื่องไคเรื่องมัน ไม่ต้องใส่ใจ
ในอีกหลายเรื่อง มันคือเรื่องส่วนรวมที่เราต้องเผชิญ บอกตามตรงว่า เราชินชากะทั้งความราบรื่น และความขัดแย้ง ยิ่งความขัดแย้งนี่เอง เราสบายๆกะมันมาก แต่ ไม่ใช่ทุกเรื่อง ทุกครั้ง มันอาจจาอารมเบื่อ หน่ายบ้าง ไม่อยากยุ่งวุ่นวายบ้าง
มันเลยสับสนในตัวเอง ว่าเราไม่ใช่คนหนักแน่น หรือเก่งพอ
แต่เหนือสิ่งอื่นใด เรารู้ว่าตัวเองมักจาเลือกยุ่งและใส่ใจ มากกว่าละเลย เพราะมันเป้นสันดานของเรา
โอ๊ะ เบื่อออว่ะ ถ้าเราเป้นคนพอดีๆแบบตี้ ก้คงดี นี่เรามันชอบคิด ชอบทำอะไรเกินตัวรึป่าววะ ชอบคิดเล็ก คิดน้อย ชอบวิเคราะห์สิ่งรอบตัวไปซะทุกอย่าง มากไปๆ มากไป
ถ้าคนเราเอาชนะจิตใจตัวเองได้ คงจาประเสริฐยิ่งนัก เพราะเราอาจจาชนะความสับสนไปด้วย ไม่ต้องมีคำถาม และค้นหาคำตอบให้เหนื่อย
ถ้าเราพอเพียง ในทุกๆสิ่งอย่าง มันก้คงจาพอดีในความรู้สึก ความคิด อารม และเหตุผล |
|
||||
|
|